|
ناله های عاشقانه مرا دریاب....................که من بی تابم
|
سلام
«من نيستم . . . » وبلاگي است به نام نالههاي عاشق، كه بهروز؛ دلنوشتههايش را در آن مينويسد. بهروز به شهادت وبنوشتش، متولد 1360 بندرعباس است و در حال حاضر در آبادان زندگي ميكند. كامپيوتر را تا مقطع كارداني پيوسته خوانده و كارمند يك سازمان دولتي است.
بهروز در شعرش به آنچه ميخواهد بگويد، توجه زيادي دارد؛ نه به وزن و صنعت و قافيه و رديفش. و اين شايد به بركت تنهايي دل اوست.
درست به همين دليل در متنهاي او كمتر با تصاوير خارقالعاده يا تكنيكورزيهاي آنچناني روبرو ميشويم. او قصد دارد حرف خود را كه معمولاً ناگفتني ولي شنيدني است، در قالب واژهها بريزد.
او سعي ميكند با بيان لحظهها و ثانيههاي پر معناي دل خود، از دامچالههاي زندگياش بگريزد و متنهايش صرفاً به دل نوشته رنگ ببازد.
در بيشتر متنهاي او با عدم رعايت اصول شعري روبرو هستيم و اين درهم ريختگي كمك ميكند كه حالات طبيعي دلنوشتههايش حفظ شده و حرف خود را به سرانجام برساند. كه اين نكته خود به ارتباط بهتر مخاطب خواهد انجاميد.
در همين راستا، حضور تداعيها، عقايد، افكار و تلميحات ديني در كليت متنهاي او قابل رويت است. شايد تنها توصيهاي كه ميشود به او كرد؛ پر رنگتر كردن دلنوشتههايش با وزن و سبك شعري است.
بيشك كشفهاي تصويري بزرگتر در متنهاي او ميتواند در موفقيت هر چه بيشتر بهروز تأثيرگذار باشد.
با هم شعري از او را زمزمه ميكنيم :
در گلشن ولاي علي سرو يا سمن
سروش حسين است و سمن حسن
زين العباد و باقر و صادق در اين چمن
موسي رضا گل نسرين و نسترن
سوسن نقي، بنفشن تقي، عسكري چمن
مهدي شكوفهاي است كه شسته لب از لبن